Er is iets met vuur dat mannen verandert. De afstandsbediening verdwijnt, de telefoon gaat de zak in en plotseling staat hij daar, wijd beens, armen over elkaar, starend in de vlammen alsof hij de geheimen van het universum aan het ontcijferen is.

Kampvuur is zo mannelijk dat het bijna een cliché is. Maar clichés worden clichés omdat ze waar zijn, en dit is geen uitzondering.

De oerkracht van vuur: waarom mannen er niet van weg kunnen blijven

Het zit in de genen. Al duizenden jaren zijn mannen verantwoordelijk geweest voor het vuur. Zij zorgden dat het brandde, dat het warm bleef en dat niemand in het donker werd opgegeten door iets met tanden. Die instinct is nooit verdwenen. Zodra er een kampvuur wordt aangestoken, schakelt de moderne man automatisch over op zijn oermodus. Hij wordt rustiger, wijzer en merkwaardig zwijgzaam, wat zijn partner overigens als een welkome afwisseling ervaart.

Kampvuur aanleggen: een kunst die niet iedereen beheerst

Laten we eerlijk zijn: niet elke man kan een kampvuur aanleggen. Er zijn er die drie aanstekers verbranden, een halve rol krantenpapier gebruiken en uiteindelijk toch de aanmaakblokjes pakken die ze stiekem in hun broekzak hadden. En dan zijn er de mannen die met twee takjes en wat bladeren een vuur maken dat Prometheus jaloers zou maken. Het verschil zit hem in geduld, techniek en de bereidheid om toe te geven dat je het van YouTube hebt geleerd.

Een goed kampvuur begint met de juiste houtsoort. Droog eiken- of beukenhout brandt lang en geeft veel warmte. Naaldhout is prima om mee te starten, maar spat en knettert als een gek. De klassieke blokhut-methode, hout kruislings stapelen, werkt uitstekend en ziet er bovendien indrukwekkend professioneel uit. Zet er een tipi-constructie omheen voor extra luchtstroom en je bent klaar voor de avond.

De kampvuursfeer: meer dan alleen warmte

Een kampvuur is zo mannelijk niet alleen vanwege het vuur zelf, maar vanwege alles wat erbij hoort. De knetterende geluiden, de geur van rook die dagen later nog in je kleren zit en de manier waarop het licht danst op de gezichten van de mensen om je heen. Er worden bij een kampvuur betere gesprekken gevoerd dan op welke vergadering dan ook. Verhalen worden groter, grappiger en avontuurlijker naarmate de avond vordert.

En dan is er het eten. Want wat is een kampvuur zonder eten? Worstjes op een stok, marshmallows die in de vlammen belanden en zwartgeblakerd worden opgegeten, een gietijzeren pan met iets wat vaag op stoofpot lijkt, het hoort er allemaal bij. Boven een kampvuur smaakt alles beter. Dat is geen mythe, dat is wetenschap. Of in ieder geval een gevoel dat sterk genoeg is om als wetenschap door te gaan.

Kampvuur en mannelijkheid: een tijdloze combinatie

De combinatie kampvuur zo mannelijk is niet voor niets zo sterk verankerd in de populaire cultuur. Van westerns tot survivalprogramma’s, de man bij het vuur is een universeel beeld van kracht, rust en zelfredzaamheid. Bear Grylls bouwt zijn reputatie erop. Scouts leren het als eerste basisvaardigheid. En op elke camping in Nederland staat er minstens één vader die met gevaarlijk veel zelfvertrouwen het vuur aansteekt terwijl zijn kinderen bewonderend toekijken.

Maar mannelijkheid bij een kampvuur gaat verder dan het aansteken alleen. Het gaat om de verantwoordelijkheid erna. Het vuur bewaken, bijhouden en veilig doven. Want een echte kampvuurman laat nooit brandende as achter. Hij gooit er water op, roert het om en controleert het twee keer, want zo hoort het.

Kampvuur in de achtertuin: het hoeft niet ver weg

Je hoeft niet diep in de wildernis te zijn om van een kampvuur te genieten. Een vuurkorf in de achtertuin doet het werk net zo goed. Op een vrijdagavond, na een lange werkweek, een vuur aansteken met een koud biertje in de hand, er zijn ergere manieren om het weekend te beginnen. Steeds meer mannen ontdekken dat de achtertuin de perfecte plek is voor deze oeroude traditie, zonder dat je een tentje hoeft op te zetten of een uur moet rijden.

Veiligheid bij het kampvuur: de man die het slim aanpakt

Mannelijkheid betekent niet roekeloosheid. Een kampvuur aanleggen op een veilige plek, met een emmer water in de buurt, brandblussertje en op voldoende afstand van bomen en struiken, dat is de slimme aanpak. Check altijd lokale regels, want niet overal mag zomaar een vuur worden gemaakt. De stoerste man is niet degene die het grootste vuur maakt, maar degene die iedereen veilig naar huis laat gaan.

Kampvuur is zo mannelijk dat het bijna geen uitleg nodig heeft. Het is een oergevoel, een traditie en een vaardigheid tegelijk. Of je nu diep in de bossen zit of gewoon in je eigen tuin, het vuur brandt, en de man erbij ook.​​​​​​​​​​​​​​​​