Ben jij ook begonnen met Dry january? – Ben jij ook begonnen met Dry January? Dan is hij niet de enige.

Terwijl de oliebollen nog zachtjes na-dansen in zijn maag en de champagneglitters nog ergens in zijn wenkbrauwen hangen, verklaart hij stoer dat januari *hélemaal* droog wordt. Geen wijn, geen bier, geen “alleen eentje dan” omdat een collega jarig is. Nee, deze maand wordt serieus aangepakt. Althans… dat is de bedoeling. En als je hem kent, weet je dat die bedoeling meestal net zo stabiel is als een wiebelend stapelspel op een turbulente vlucht. Toch zet hij door, want een beetje uitdaging kan geen kwaad.

De strijd tegen de automatische vrijdagborrel

De grootste tegenstander van zijn Dry January is niet eens alcohol zelf, maar de automatische piloot. Vrijdag 17:03: jas aan, werkmail uit, hersenen op weekendmodus. Normaal gesproken loopt hij dan zonder na te denken richting koelkast — of richting kroeg, afhankelijk van de sociale druk en de hoeveelheid stress van die week. Maar nu moet hij zichzelf toespreken alsof hij een hond van de buren in toom houdt: *“Nee. Zit. Niet doen.”*

Hij merkt vooral hoe ingebakken gewoontes zijn. De vrijdagborrel blijkt een ritueel, bijna religieus, maar dan met veel meer zoutjes. En eerlijk is eerlijk, hij mist het soms. Niet per se de alcohol, maar de verwachting ervan. Het idee dat ergens een koud biertje op hem wacht. Bijna romantisch.

Nieuwe rituelen en verrassend volwassen gedrag

Omdat hij niet wil eindigen als een trillende dorstige draak, zoekt hij nieuwe routines. Plots is hij de man die kombucha drinkt, alcoholvrije IPA test alsof hij bij een jury hoort en theevarianten ontdekt met smaken waarvan niemand wist dat ze bestonden. “Vlierbloesem met cactus en een vleugje sereniteit” — hij heeft geen idee wat het betekent, maar het klinkt verantwoord.

Hij merkt tot zijn verbazing dat hij helderder reageert tijdens gesprekken. Zijn hersenen lijken meer RAM-geheugen vrij te hebben, alsof hij een software-update heeft uitgevoerd. Hij slaapt beter, wordt minder vaak wakker als een verdroogde rozijn en begint zelfs weer te sporten. Dat laatste niet omdat hij er zin in heeft, maar omdat beweging nu eenmaal makkelijker is als je niet opstaat met een mini-hamer die achter je ogen tikt.

De sociale test: wat zeg je als anderen wél drinken?

Zijn grootste uitdaging is niet de drank laten staan, maar het uitleggen aan anderen. Zodra iemand vraagt: “Doe je een biertje?” en hij antwoordt: “Nee, ik doe Dry January,” volgt een reeks reacties die variëren van bewondering tot medelijden.

Sommigen reageren alsof hij een religieuze missie heeft aangenomen. Anderen gaan juist extra hard drinken, bijna om te testen hoe lang hij het volhoudt. En dan heb je nog de klassieker: “Eentje kan toch wel?”

Maar hij blijft standvastig. Vooral omdat hij iedereen al van tevoren heeft verteld dat hij dit *echt* gaat doen. Niets is zo motiverend als de angst om geconfronteerd te worden met je eigen grote mond.

De onverwachte voordelen waar hij niet op rekende

Natuurlijk had hij gelezen dat je beter slaapt, helderder denkt en meer energie hebt. Maar er zijn ook kleine voordelen waar niemand het over heeft. Zoals het feit dat hij altijd bob is. Of dat hij niet elke supermarkt hoeft af te zoeken naar de beste bieraanbieding.

Ook zijn bankrekening lacht hem toe. Blijkbaar kostte “maar één avondje” vaak genoeg om een klein spaargat te slaan. En hoewel hij zichzelf niet ineens ziet veranderen in een financieel genie, begint hij te beseffen dat geld uitgeven zonder kater een stuk leuker is.

De momenten waarop hij toch even twijfelt

Natuurlijk zijn er twee kritieke momenten waarop hij bijna bezwijkt.
Ten eerste: verjaardagen. Zodra iemand een schaal bitterballen aanbiedt, hoort zijn brein automatisch: *“Biertje erbij?”*

Ten tweede: stress. Na een pittige werkdag voelt hij nog steeds de reflex om een fles open te trekken. Maar nu vervangt hij die reflex door een wandeling, een podcast of een douche waar hij langer onder staat dan sociaal verantwoord is.

Elke keer dat hij weerstaat, voelt hij zich een soort moderne krijger. Een stoere Viking — alleen dan met een kop groene thee in plaats van mede.

De eindsprint en het bijna-examengevoel

Halverwege de maand begint hij het gevoel te krijgen dat hij in een eindstrijd zit. Het wordt makkelijker, maar de verleiding blijft op de loer als een kat die net doet alsof hij slaapt.

Toch voelt hij zich sterker dan toen hij begon. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal. Alsof hij zichzelf iets heeft bewezen — dat wilskracht echt bestaat, zelfs bij iemand die tot voor kort geloofde dat “water ook alcohol bevat als je hard genoeg gelooft”.

Wat hij meeneemt na deze droge maand

Hij weet nu al dat hij na januari niet ineens een levenslange alcoholpauze neemt. Maar hij neemt wél iets waardevols mee: bewustzijn. Het besef dat hij niet hoeft te drinken om te ontspannen, om gezellig te zijn of om het weekend te vieren.

En misschien — heel misschien — pakt hij in februari niet meteen dat eerste biertje. Nou ja… misschien.

Ben jij ook begonnen met Dry January? Dan weet hij één ding zeker: je staat er niet alleen voor. En hé, als hij het kan, kan jij het ook. Cheers — met een glas spa rood natuurlijk.