De man schuift zijn stoel naar achteren, kijkt naar zijn portemonnee en vraagt zich af of hij nu officieel een verdachte is omdat hij graag met contant geld betaalt.

Met het nieuwe verbod op contante betalingen boven 3000 euro voelt het voor hem alsof de overheid hem steeds verder probeert te betuttelen. Alsof hij niet langer zelf kan bepalen hoe hij zijn eigen zuurverdiende geld uitgeeft. En eerlijk is eerlijk: hij vindt de nieuwe regels behoorlijk belachelijk. Natuurlijk snapt hij dat criminelen worden aangepakt, maar waarom moet hij, een brave burger met een liefde voor ouderwets papiergeld, daar de dupe van zijn? Terwijl hij deze gedachte denkt, fronst hij licht gefrustreerd en kan hij niet anders dan er een beetje om lachen. Want soms voelt het gewoon alsof de overheid denkt dat iedereen met een briefje van €50 in zijn zak half crimineel is.

Het gevoel van betuttelen door strengere regels

Voor veel mensen voelt het nieuwe verbod alsof de overheid hen nog een tandje strenger in de gaten wil houden. Onze hoofdpersoon, laten we hem Frank noemen, ziet zichzelf al staan bij de kassa van een meubelzaak: “Nee meneer, u mag niet met contant geld betalen, dat is boven de 3000 euro.” Hij hoort het al helemaal voor zich, inclusief de argwanende blik van de verkoper. En Frank kan daar maar één woord voor bedenken: betuttelen.Het idee dat je geen grote aankoop meer mag doen met je eigen geld voelt voor hem alsof de overheid nieuwe regels verzint puur om het leven ingewikkelder te maken. Natuurlijk, de digitale tijd brengt voordelen, maar Frank houdt van tastbare eurobiljetten. Biljetten die je kunt voelen, tellen, en, als hij eerlijk is, soms gewoon even trots in de lucht kunt zwaaien.

De overheid die steeds vaker de portemonnee van burgers bekijkt

Frank weet dat de overheid goede bedoelingen heeft. Althans, dat zeggen ze. Witwassen tegengaan, criminaliteit bestrijden, terrorisme stoppen, het klinkt allemaal geweldig. Maar in de praktijk voelt het alsof de regels telkens strakker worden aangetrokken. Het begint met een limiet hier, een nieuwe wet daar, en voor je het weet moet Frank een formulier invullen wanneer hij een tweedehands scooter koopt.Hij lacht erom, maar diep van binnen denkt hij: Kunnen ze het niet gewoon een beetje normaal houden?Volgens hem is het echt belachelijk dat gewone burgers steeds minder vrijheid hebben om hun eigen geld te gebruiken. Alsof de overheid verwacht dat hij elke keer dat hij een stapel biljetten uit zijn portemonnee haalt op het punt staat om een duister handeltje te sluiten.

De verwarring die de nieuwe regels met zich meebrengen

Frank stelt zich voor hoe de gemiddelde Nederlander nu door winkelstraten loopt. “Oei, dit bankstel kost 3100 euro… Hoe ga ik dat uitleggen aan de bankenpolitie?” Hij grinnikt om zijn eigen gedachten, maar hij weet dat veel mensen zich zo voelen.De regels zijn duidelijk, maar de praktijk is dat het vooral ongemak veroorzaakt. Contant geld is voor sommige mensen een bewuste keuze: overzicht, privacy, eenvoud. Maar met dit verbod voelt het alsof iedereen die boven een bepaald bedrag komt automatisch moet overstappen op digitaal betalen. Voor Frank voelt dat als een stap in de verkeerde richting, een stap die ingaat tegen de vrijheid waar Nederlanders juist zo trots op zijn.

De man die gewoon contant wil blijven betalen

Als het aan Frank ligt, blijft hij gewoon contant betalen waar dat kan. Voor hem hoort dat bij het leven. Hij ziet het als een klein verzetje tegen de betuttelende overheid. Niet omdat hij iets te verbergen heeft, maar omdat hij vindt dat regels soms te snel en te makkelijk worden ingevoerd.Hij vindt het echt belachelijk dat het lijkt alsof burgers hun dagelijks leven moeten aanpassen omdat een kleine groep criminelen misbruik maakt van het systeem. Frank is van mening dat de overheid zich beter kan richten op het opsporen van de echte boefjes in plaats van hem beperkingen op te leggen.

Regels die het dagelijks leven onnodig ingewikkeld maken

Frank is niet de enige die moppert. Veel ondernemers vinden de nieuwe regels lastig. Stel je voor: je hebt een kleine zaak waarin je af en toe een dure aankoop verkoopt. Dan moet je nu elke klant uitleggen dat contant niet meer mag boven de 3000 euro. En hoewel Frank dat hilarisch voor zich ziet, een winkelier die bijna fluisterend zegt: “Sorry meneer, het mag niet van de overheid”, weet hij ook dat het in de praktijk vooral gedoe is.Hij gelooft dat regels belangrijk zijn, maar dat ze ook logisch moeten blijven. En voor hem voelt dit verbod vooral als een overbodige maatregel die meer frustratie veroorzaakt dan oplost.

Een toekomst waarin contant geld steeds meer verdwijnt

Frank vreest dat dit nog maar het begin is. Vandaag is het 3000 euro, morgen misschien 1000 euro en over tien jaar mag hij waarschijnlijk alleen nog maar betalen met een chip in zijn oor. Hij overdrijft, natuurlijk, maar dát is precies hoe deze regels voelen: een glijdende schaal.Hij hoopt dat de overheid begrijpt dat vrijheid ook betekent dat je zelf mag bepalen hoe je jouw geld uitgeeft. Maar zolang dat niet zo is, blijft hij mopperen, en blijft hij vooral lachen om de belachelijke kanten van de steeds strenger wordende regels.

Tip van Frank: “Ach, dan maar een paar bonnetjes laten schrijven van 2999,99 euro”