De Nederlandse overheid trekt de teugels in de sekswerkbranche steviger aan. Het kabinet wil de minimumleeftijd voor prostitutie verhogen van 18 naar 21 jaar en onderzoekt tegelijk een mogelijk pooierverbod.

Daarmee moet de bescherming van kwetsbare sekswerkers flink worden verbeterd. Vooral jonge vrouwen en mannen die gevoelig zijn voor dwang, misleiding of uitbuiting moeten beter worden beschermd tegen malafide praktijken. Minister David van Weel van Justitie en Veiligheid liet weten dat het kabinet haast wil maken met deze maatregelen. En eerlijk is eerlijk: als zelfs de overheid ineens harder gaat optreden tegen schimmige types in te strakke leren jasjes, dan weet iedereen dat het menens is.

Hogere minimumleeftijd voor prostitutie

Een van de belangrijkste plannen is het verhogen van de minimumleeftijd voor sekswerk van 18 naar 21 jaar. Volgens het kabinet zijn jonge sekswerkers extra kwetsbaar voor mensenhandel, manipulatie en financiële afhankelijkheid. Met een hogere leeftijdsgrens hoopt de overheid jongeren meer tijd te geven om zelfstandiger keuzes te maken en minder snel in risicovolle situaties terecht te komen.

Minister Van Weel benadrukt dat deze maatregel voortkomt uit afspraken in het coalitieakkoord. De gedachte daarachter is simpel: iemand van 18 mag misschien stemmen, autorijden en impulsief een veel te dure festivalkaart kopen, maar dat betekent nog niet automatisch dat diegene bestand is tegen de harde realiteit van de seksindustrie.

De verwachting is dat de wetswijziging op korte termijn verder wordt uitgewerkt. Gemeenten, hulpinstanties en organisaties binnen de sekswerkbranche worden hierbij betrokken.

Onderzoek naar een pooierverbod

Naast de hogere leeftijdsgrens onderzoekt het kabinet ook de invoering van een zogenoemd pooierverbod. Dat klinkt als een term uit een misdaadserie op Netflix, maar het gaat om een serieuze juridische maatregel. Het doel is om mensen aan te pakken die profiteren van sekswerkers zonder zelf officieel exploitant te zijn.

Volgens het kabinet maken sommige faciliteerders misbruik van kwetsbare sekswerkers, vooral van mensen die illegaal in Nederland verblijven of onder druk werken. Een pooierverbod moet ervoor zorgen dat deze tussenpersonen strafrechtelijk beter aangepakt kunnen worden.

Hoe dat verbod er precies uit gaat zien, is nog onderwerp van onderzoek. Juristen bekijken momenteel hoe zo’n wet juridisch houdbaar kan worden gemaakt zonder dat vrijwillige ondersteuning of legale bedrijfsvoering direct in de problemen komt.

Gemeenten krijgen meer toezichtmogelijkheden

Het kabinet wil daarnaast gemeenten meer mogelijkheden geven om toezicht te houden op seksbedrijven. Daarom wordt binnenkort het Wetsvoorstel gemeentelijk toezicht seksbedrijven, afgekort Wgts, ingediend bij de Tweede Kamer.

Met deze wet mogen gemeenten gegevens van sekswerkers verwerken om beter toezicht te houden op vergunningen, exploitanten en handhaving. Dat moet ervoor zorgen dat misstanden sneller worden opgespoord en illegale situaties beter kunnen worden aangepakt.

Voor gemeenten is dat belangrijk, omdat toezicht op de sekswerkbranche vaak ingewikkeld is. Zonder duidelijke informatie lopen handhavers regelmatig achter de feiten aan. Of zoals een gemiddelde gemeentemedewerker het waarschijnlijk zou zeggen: “We proberen wel orde te houden, maar soms voelt het alsof we met een zaklamp een disco proberen te controleren.”

Toch ligt deze maatregel gevoelig. Critici maken zich zorgen over privacy en gegevensbescherming van sekswerkers. Het kabinet benadrukt daarom dat de verwerking van gegevens zorgvuldig en binnen strikte wettelijke kaders moet gebeuren.

Meer aandacht voor de positie van sekswerkers

Naast strengere regels wil het kabinet ook werken aan een betere rechtspositie voor sekswerkers. Dat betekent onder meer aandacht voor sociale zekerheid, veiligheid, toegang tot hulpverlening en juridische bescherming.

De overheid gaat hierover in gesprek met betrokken partijen uit de branche. Daarbij worden ook de resultaten meegenomen van eerdere evaluaties over de sociale en juridische positie van sekswerkers in Nederland.

Volgens het kabinet moeten sekswerkers niet alleen beter beschermd worden tegen uitbuiting, maar ook serieuzer worden genomen als beroepsgroep. Want ongeacht iemands mening over prostitutie blijft veiligheid een basisvoorwaarde.

Kritiek en discussie blijven bestaan

De aangekondigde maatregelen zorgen direct voor discussie. Voorstanders vinden dat de overheid eindelijk harder optreedt tegen uitbuiting en mensenhandel. Zij wijzen erop dat jonge sekswerkers vaker slachtoffer worden van manipulatie en financiële afhankelijkheid.

Tegenstanders vrezen juist dat strengere regels kunnen leiden tot meer illegaliteit. Sekswerkers zouden daardoor minder snel hulp zoeken of buiten het zicht van instanties gaan werken. Ook bestaat de angst dat hogere leeftijdsgrenzen niet automatisch leiden tot minder misstanden.

Experts verwachten daarom een stevig debat in de Tweede Kamer. Vooral de balans tussen bescherming, privacy en zelfstandigheid zal daarbij centraal staan.

Kabinet kiest voor strengere aanpak

Met de aangekondigde plannen kiest het kabinet duidelijk voor een strengere aanpak van de sekswerkbranche. De combinatie van een hogere minimumleeftijd, onderzoek naar een pooierverbod en extra toezicht moet ervoor zorgen dat kwetsbare sekswerkers beter worden beschermd.

Of alle maatregelen daadwerkelijk het gewenste effect gaan hebben, zal de komende jaren moeten blijken. Maar één ding is zeker: de overheid wil voorkomen dat criminelen vrij spel houden binnen de branche. En laten we eerlijk zijn, als zelfs Den Haag het woord “pooierverbod” ineens bloedserieus gebruikt, dan weet iedereen dat er een nieuw hoofdstuk is begonnen in het Nederlandse prostitutiebeleid.