Het is een van die verhalen die iedereen weleens heeft gehoord: er zit een worm in je fles tequila. En wie ‘m doorslikt, krijgt geluk, wordt dronken of bewijst zijn mannelijkheid.

Maar wat als we je vertellen dat die “worm” eigenlijk helemaal geen worm is? In dit artikel lees je alles over de tequila-rups, hoe hij daar terechtkomt en wat hij er eigenlijk doet. Tijd om dit legendarische fabeltje eens goed onder de loep te nemen.

Wat je moet weten over de “worm” in tequila

Laten we meteen met de deur in huis vallen: tequila bevat officieel geen worm. Dat klopt. De bekende larve die je weleens in een fles ziet, zit eigenlijk in mezcal, een drank die sterk lijkt op tequila, maar net anders wordt geproduceerd. Toch blijft de verwarring groot, want tequila en mezcal worden vaak op één hoop gegooid. En die larve – eigenlijk een rups – is onderdeel van die verwarring.

De larve in kwestie heet de gusano de maguey, en het is een rups van een nachtvlinder die leeft op de agaveplant. Precies: diezelfde plant die gebruikt wordt om tequila én mezcal van te maken. De rups vreet zich een weg door de bladeren en het hart van de agave en wordt daarom soms als een soort symbool van de plant beschouwd.

Tequila en mezcal: wat is het verschil?

Om alles over tequila te begrijpen, moet je weten dat er een duidelijk verschil is tussen tequila en mezcal. Tequila wordt uitsluitend gemaakt van de blauwe agave en in specifieke regio’s in Mexico. Mezcal daarentegen mag van verschillende soorten agave worden gemaakt en kent een veel rokeriger smaakprofiel door het productieproces.

De worm – of liever gezegd, de rups – werd vroeger weleens toegevoegd aan mezcal als marketingtruc. Het zou zorgen voor extra smaak, mystiek of gewoon een gespreksonderwerp op feestjes. Maar laat je niet foppen: echte tequila-producenten voegen geen worm toe. Als je dus een fles ziet met een rups erin, heb je waarschijnlijk mezcal in handen.

Hoe komt die rups in de fles?

Oorspronkelijk begon het idee om de rups toe te voegen aan flessen mezcal ergens halverwege de 20e eeuw. Een Mexicaanse producent wilde zich onderscheiden van de rest en besloot een larve toe te voegen aan zijn drank. Het werkte: mensen vonden het fascinerend en de verkoop schoot omhoog. Sindsdien zijn er allerlei mythes ontstaan over de “kracht” van de rups.

Sommige mensen geloven dat de rups hallucinogene eigenschappen heeft. Anderen denken dat het een test is van je moed: durf jij ‘m op te eten? In werkelijkheid is de rups volledig veilig om te eten, maar bevat hij geen magische krachten. Hij is vaak gedroogd of ingelegd, net als een augurk in azijn – maar dan met een Mexicaanse draai.

Is de rups een teken van kwaliteit?

Er doen nogal wat verhalen de ronde dat de rups een teken is van een sterke of authentieke drank. Maar eerlijk is eerlijk: dat is vooral marketing. In de wereld van echte tequila- en mezcalliefhebbers geldt juist het tegenovergestelde. Een fles met een rups erin wordt vaak gezien als toeristisch of commercieel – geen teken van ambacht.

Als je dus op zoek bent naar een goede fles tequila, laat je dan niet afleiden door de aanwezigheid van een larve. Kijk in plaats daarvan naar keurmerken, herkomst en het percentage agave. Alleen tequila met 100% blauwe agave biedt de volle smaak en kwaliteit die kenners waarderen.

Tequila drinken als een local

Als je alles over tequila wilt weten, moet je ook snappen hoe het écht wordt gedronken. In tegenstelling tot de “shot en zout”-stijl die we in Nederland kennen, drinken Mexicanen hun tequila rustig en puur, soms met een klein glas sangrita (een pittig sapje) ernaast. Het draait om het proeven van de subtiele smaken, niet om zo snel mogelijk dronken worden.

De rups is daar dus helemaal geen onderdeel van. Die blijft in de toeristenflessen mezcal hangen, bedoeld voor mensen die meer geven om het spektakel dan de smaak.

Wat zegt de wetgeving?

De Mexicaanse overheid heeft strenge regels opgesteld voor de productie van tequila. Volgens die regels mag een drank alleen “tequila” heten als hij aan specifieke eisen voldoet. En een van die eisen is: geen insecten in de fles. Bij mezcal ligt dat anders, omdat het productieproces minder gestandaardiseerd is.

Toch zijn er tegenwoordig ook mezcalproducenten die kiezen voor een meer serieuze aanpak en de rups achterwege laten. Net als bij wijn zie je ook hier een beweging richting kwaliteit en vakmanschap, in plaats van gimmicks.

Wat moet je nu onthouden?

Als je alles over tequila wilt weten, dan is dit de belangrijkste les: de worm is geen worm, maar een rups. En hij hoort niet in je tequila. Sterker nog, als je een fles tequila ziet met iets dat op een insect lijkt, dan heb je waarschijnlijk iets anders gekocht. Niet slecht, maar wel anders.

Dus de volgende keer dat iemand stoer een rups uit z’n drankje vist en oppeuzelt, kun jij het echte verhaal vertellen. Want je weet nu hoe het zit – en dat maakt jouw tequila-ervaring net even authentieker.